Windmolens & eigendomsrechten

Windmolens & eigendomsrechten

De Spaanse schrijver Cervantes schrijft in de 17^de eeuw over Don Quichot die gezeten op zijn trouwe paard Rosinante tegen windmolens streed. Dat was zijn surrealistische beleving van allegorische reuzen die hij moest bestrijden om de gunsten van zijn geliefde Dulcinea te winnen. Nu, vier eeuwen later, schieten deze surrealistische windmolens als paddenstoelen uit de grond. Daarmee worden de klimaatdoelstellingen gehaald. Denkt men.  

De energieleveranciers buitelen over elkaar heen in hun strijd om de titel van de ‘groenste’. Dat wordt dringen. Allemaal claimen ze 100% groen te zijn. Met de huidige 18% groene stroom in Nederland (inclusief de biomassastroom, die nog vuiler is dan die uit kolen) is de buit snel verdeeld. Eigenlijk kunnen we dus (of moeten zelfs) nu de gas- en kolencentrales sluiten als wij de energieleveranciers moeten geloven?! Zelfs hebben we geen windmolens meer nodig?

Soms wordt de schijnbaar onbedwingbare zucht van de energieleveranciers naar het groenste blazoen gestuit. Onlangs wist een moderne Don Quichot dat te bewerkstelligen.

Dat was het geval toen Vattenfall 99 windturbines wilde plaatsen. Deze molens zouden met hun wieken echter boven het perceel van de buurman komen. Vattenfall had een omgevingsvergunning voor de bouw van de windmolens verkregen en was ook begonnen met de bouw van de windturbine. Onze ‘Don Quichot’ vond echter dat de wieken boven zijn grond inbreuk maken op zijn eigendomsrecht en vorderde in kort geding een verbod op de bouw. De voorzieningenrechter en later het gerechtshof in hoger beroep gingen daarin met hem mee. Vattenfall heeft dan wel een (publiekrechtelijke) vergunning, maar dat rechtvaardigt niet een inbreuk op het eigendomsrecht van de buurman, zo bevestigde de rechter in twee instanties..

Moraal van het verhaal: geloof niet wat men allemaal beweert en let op uw zaak.

Mr J. (Jean) van Zinnicq Bergmann

Advocaat