“Onhandig gedrag”

Arbeidsongeschiktheid is vervelend voor werkgever en voor werknemer. Van beiden wordt inspanning verwacht om die arbeidsongeschiktheid zoveel mogelijk te verhelpen of te verminderen. Veelal wordt de werknemer beschermd, maar ook een werkgever is niet rechteloos wanneer hij vermoedt dat het nogal meevalt met die arbeidsongeschiktheid of dat een werknemer herstel niet serieus neemt. Onderstaand twee gevallen, waarbij een werknemer zich aanvankelijk veilig waande, maar toch tegen de lamp opliep.

Dam tot damloop met knieklachten

De werknemer heeft na een auto-ongeval ernstige knieklachten opgelopen, waaraan hij diverse malen geopereerd is. Uiteindelijk is de werknemer hierdoor arbeidsongeschikt geraakt. Maar…………..zijn werkgever kreeg er lucht van dat deze werknemer had deelgenomen aan de Dam tot Damloop. Aangezien de werkgever door dit “onhandige gedrag” de arbeidsongeschiktheid van de werknemer (begrijpelijk?) in twijfel trok, startte de werkgever een procedure op tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst. Dat verzoek werd door de Kantonrechter gehonoreerd en wel op de zwaarste grondslag, namelijk een zogenoemde “dringende reden”. Opmerkelijk is wel dat de werknemer aanvankelijk toch een WW-uitkering toegekend kreeg. Opmerkelijk, omdat bij een ontslag wegens een “dringende reden” (vaak ontslag op staande voet) normaal gesproken geen WW-uitkering wordt toegekend; het ontslag is in dat geval namelijk ernstig verwijtbaar.

Werkgever al eigen risicodrager

In dit geval was de werkgever een zogenoemde “eigen risicodrager”. Dat betekent dat deze werkgever de uitkeringen aan zijn (ex-)werknemers uit eigen zak moest bekostigen. Omdat de arbeidsovereenkomst door de Kantonrechter wel op grond van een “dringende reden” was ontbonden, was de werkgever het er niet mee eens dat de (ex-)werknemer aanspraak kon maken op een WW-uitkering, die de werkgever moest bekostigen. De werkgever ging dan ook in beroep bij de Centrale Raad van Beroep en werd daar in het gelijk gesteld. De (ex-)werknemer werd een ernstig verwijt gemaakt, omdat hij de op hem rustende re-integratieverplichtingen veronachtzaamd heeft en ook geen toestemming had verzocht van de werkgever om aan de Dam tot damloop deel te nemen. Het uiteindelijke gevolg is dus uiteindelijk dat de arbeidsovereenkomst is ontbonden en dat de (ex-)werknemer geen WW-uitkering ontvangt!

Boete wegens werkzaamheden

In een ander geval genoot een arbeidsongeschikte man een WAO-uitkering. Deze man verrichte echter toch nog wat werkzaamheden en die werkzaamheden werden bekend. Het UWV heeft deze man dan ook een boete opgelegd van € 2.269,=, omdat hij aan het UWV die bepaalde werkzaamheden niet had doorgegeven. Zijn verweer, dat deze werkzaamheden geen echte loonwaarde hadden en alleen waren verricht met een “therapeutische strekking” omdat hij zou lijden aan een schizofrene aandoening, mocht hem niet baten. Ook hier oordeelde de Centrale Raad van Beroep in het nadeel van de arbeidsongeschikte man: hij had verzuimd het UWV in te lichten over zijn werkzaamheden.

Juridische tip

Als advies kan ik aan werknemers die zich in een situatie van arbeidsongeschiktheid bevinden dan ook alleen maar zeggen: “bezint eer ge begint”. Maar als juridische tip kan ik meegeven dat het verstandig is om altijd de hele situatie goed af te wegen, zowel voor de werknemer als voor de werkgever. Hebt u als werknemer vragen wat er in uw situatie mogelijk is of wilt u als werkgever weten wat u tegen een werknemer kunt ondernemen, neem dan eens contact met mij op. Ik sta zowel werkgevers als werknemers bij en ken dus de belangrijke aspecten van beide kanten.

Hanneke van Haarlem