Trek in een snack

In het recente verleden zijn een paar werknemers op staande voet ontslagen. In één van die zaken had een werkneemster een hap uit een donut genomen. In een andere zaak ging het om het nuttigen van een blikje cola. In beide gevallen vond de kantonrechter het ontslag op staande voet gerechtvaardigd, ondanks het feit, dat zo’n ontslag ernstige gevolgen voor een werknemer heeft, zoals het niet verkrijgen van een WW-uitkering en een stempel op het voorhoofd van ‘diefstal’.

Eind vorig jaar werd een werkneemster op staande voet ontslagen, omdat zij een zak chips opengemaakt had en daar een paar keer van gegeten heeft. In dit soort zaken moet de kantonrechter altijd een belangenafweging maken en zoals uit het verleden is gebleken, wordt er niet licht gedacht over dit soort ‘bagateldelicten’.

In deze zaak overwoog de kantonrechter dat huisregels strikt nageleefd moeten worden en dat deze werkneemster deze regels in zeker opzicht had overtreden. Op grond van haar persoonlijke achtergrond heeft de kantonrechter evenwel geoordeeld, dat het belang van deze werkneemster bij behoud van baan groter was dan het belang van de werkgever bij het ‘zero tolerance-beleid’. Deze werkneemster had bij de werkgever al vele jaren een respectabel dienstverband. Zij was een alleenstaande moeder met een kind van vier jaar en had al moeite de eindjes aan elkaar te knopen. Bij een ontslag op staande voet zou zij geen uitkering ontvangen en zou zij tijdelijk geen recht hebben op gemeentelijke bijstand. Deze vrouw had nog oude schulden te betalen en zou gebrandmerkt kunnen worden als ‘dief’, waardoor zij problemen zou kunnen ondervinden bij het vinden van een andere baan.

Ondanks deze laatste uitspraak raad ik werknemers sterk af hun honger of dorst te stillen met producten uit de winkel. Mocht dan toch sprake zijn van zo’n situatie, dan is het zeer raadzaam om direct juridische ondersteuning te zoeken.